Columns en Archief

Depressie: het onbegrip

03 februari 2014
Door: Jeffrey Wijnberg

Mensen die aan een depressieve stoornis lijden, hebben het al zwaar. En dat psychisch lijden wordt nog zwaarder omdat de buitenwacht zelden enig begrip kan opbrengen. Aan de patiënt is, zo op het oog, weinig bijzonders te zien waardoor de indruk bestaat dat het allemaal wel meevalt.

Het tegendeel is waar: het depressief lijden is zo ontwrichtend dat het nauwelijks in woorden uit te drukken is. Daarom voelt de patiënt zich ook nog eens in het nauw gedreven als hij zich tegenover de buitenwacht moet verantwoorden. Sommige deskundigen maken een onderscheid tussen overspannenheid, burn-out en een depressie. Overspannenheid heet ‘lichter’ te zijn en binnen een paar weken te genezen met rust. Een burn-out wordt als ernstiger gezien, en wordt getypeerd als een totale energiecrisis door werkgerelateerde, chronische overbelasting en kan alleen bestreden worden als de patiënt leert om de regie van zijn leven weer in eigen handen te nemen. Een depressie is een erkende psychische stoornis, gekenmerkt door moedeloosheid, zelfmoordgedachten, stemmingswisselingen en het gevoel in alles tekort te schieten. Behandeling is vrijwel altijd een combinatie van medicatie en psychotherapie. Nu maak ik zelf dit onderscheid tussen overspannenheid, burn-out en depressie in mijn beoordeling meestal niet, behalve als de patiënt zelf aan één van de drie benamingen de voorkeur geeft (‘burn-out klinkt minder patiënterig’). In essentie is namelijk altijd sprake van een depressieve variant, waarbij gebrek aan energie, sociale overgevoeligheid, een aversie tegen verplichtingen, concentratiegebrek en nare lichamelijke klachten (ontregeling van de stofwisseling in de hersenen) zoals bijvoorbeeld slapeloosheid, spierpijn, droge mond en ondraaglijke jeuk de overhand hebben. Werkgevers hebben er geen belang bij om depressieve werknemers te begrijpen. Zij lijden zelf aan economische schade. Met de Wet Poortwachter in de hand doen bedrijfsartsen ook nog een duit in het zakje: zij komen veel te snel met schema’s van re-integratie, waardoor het gevoel van tekortschieten bij de patiënt alleen nog maar wordt aangewakkerd. Familie, vrienden en collega’s tonen al even weinig begrip met opmerkingen als ‘je moet gewoon wat positiever leren denken’ of ‘kijk dan eens naar wat je hebt, dan te somberen over wat je niet hebt’. Tegen iedereen zeg ik: ‘een depressie is geen dipje, geen tijdelijke ontregeling, geen karakterzwakte, maar een zeer ernstige aandoening, die alleen geneest met eindeloos geduld, overdadige rust en contact met een gesprekspartner die er verstand van heeft’. Het is ten enenmale ongepast om te denken dat de patiënt niets wil, laat staan om het te suggereren. De essentie is nu juist dat de wilskracht van de depressieve patiënt verlamd is geraakt.

Mocht u zich toch constructief willen bemoeien met iemand die aan een depressie lijdt, dan hoeft u alleen een luisterend oor te bieden. Meer dan dat, is alleen maar deprimerend.


Lees ook:

Bekijk alle columns

Reacties

  • En zo is het :( je kunt beter twee gebroken benen en armen hebben want dat is zichtbaar!

    Rene smulders
    07/05/2017 22:28
    (3 jaren geleden)

  • En zo is het :(

    Rene smulders
    07/05/2017 22:26
    (3 jaren geleden)

  • Super! Really nice post, thank you!

    192.168.1.1
    14/08/2016 12:05
    (4 jaren geleden)

  • Hoe bizar. Ok lees dit nu zit in een depressie en degene die dit schrijft heet Jeffrey. Zo heet Mijn zwager ook die mij even verteld dat dit tussen mijn oren zit En ik vervolgens nog bedreigd Word ook. Grappig

    mylene k
    31/05/2015 20:11
    (5 jaren geleden)

  • Confronterend. Weer even met de neus op de feiten gedrukt. Als slachtoffer van chronische depressies.
    Ook hier alleen onbegrip. Je hebt toch trainingen gevolgd, gebruikt antidepresiva. En wordt er verwacht dat je 'normaal' functioneert.

    Bertus
    09/02/2014 22:16
    (6 jaren geleden)

  • Een keigoed stuk!

    marry wagenaar
    04/02/2014 23:10
    (6 jaren geleden)

  • Ben net uit een depressie van 4 maanden.
    Ik LEEF weer!!!
    Depressie is een gevaarlijke ziekte.
    Ook kost het vaak relaties.
    Mijn gezin is kapot gegaan.

    marry wagenaar
    04/02/2014 23:09
    (6 jaren geleden)

  • Ben net uit een depressie van 4 maanden: ik LEEF
    Weer.
    U beschrijft exact wat een ernstige ziekte
    Depressie is,, het is de HEL.
    Mijn gezin is kapot gegaan.

    marry wagenaar
    04/02/2014 23:05
    (6 jaren geleden)

  • Erg helder en goed geschreven. Zou het graag aan mijn vrienden sturen of op fb zetten. Maar hoe moet dat?

    Ineke Wiersema
    04/02/2014 15:34
    (6 jaren geleden)

  • Misschien een kleine troost in dit alles, je kan weer opknappen, je kan je leven weer op de rit krijgen.
    Maar daarin is 'gezien' worden en gewaardeerd worden voor wie je bent, zelfs in een depressie, zeer belangrijk.
    Deze column is daarin een grote bijdrage. dank je Jeffrey!

    Rolf Rosier
    04/02/2014 12:11
    (6 jaren geleden)

RSS feed van de reacties op deze pagina | RSS-feed voor alle reacties

Plaats uw reactie